Karta wariantu

KRAS p.Val14Ile

NM_004985.5: c.40G>A

Co zmienia się w DNA i w białku

W genie KRAS, w pozycji 40 sekwencji kodującej (transkrypt NM_004985.5), guanina zmienia się w adeninę. W białku KRAS w pozycji 14 walina zostaje zastąpiona izoleucyną. To zmiana sensu.

Klasyfikacja w ClinVar

VCV000012589, klasyfikacja patogenny dla rasopatii. Ocena zespołu ekspertów ClinGen ds. rasopatii pochodzi z 3 grudnia 2024 roku. To trzy gwiazdki w ClinVar.

Eksperci zastosowali wersję 2.3 swoich zasad. Wariant opisano u sześciu osób z objawami rasopatii, u dwóch z potwierdzonym powstaniem de novo. Nie występuje w bazie gnomAD. Leży w obszarze aminokwasów 10-17, który eksperci uznali za krytyczny dla działania KRAS. Program REVEL ocenił go na 0,803, co wskazuje na szkodliwość. Badania w komórkach wykazały silniejszą aktywację RAS, MEK i ERK.

Mechanizm

W pracy z 2006 roku, w której po raz pierwszy opisano dziedziczne zmiany KRAS w zespole Noonan, białko z wariantem p.Val14Ile słabiej rozkładało GTP i słabiej reagowało na białka GAP. Komórki krwiotwórcze z tym wariantem były nadwrażliwe na czynniki wzrostu. Badania z 2011 roku pokazały, że dziedziczne warianty KRAS różnią się właściwościami biochemicznymi od wariantów nowotworowych, co może tłumaczyć różnorodność objawów.

Opisane cechy i zależności genotyp-fenotyp

W pracy z 2006 roku p.Val14Ile znaleziono u osób z zespołem Noonan. W tej samej pracy u osoby z zespołem sercowo-twarzowo-skórnym znaleziono inny wariant KRAS, p.Pro34Arg. GeneReviews nie podaje dla KRAS zależności między wariantem a objawami o znaczeniu klinicznym. Obraz u danej osoby trzeba więc oceniać indywidualnie, bo cechy zespołu i ich nasilenie się różnią.

Wariant p.Val14Ile nie należy do typowych zmian nowotworowych KRAS, które dotyczą głównie kodonów 12, 13 i 61.

Dziedziczenie

Autosomalne dominujące. W opisanych przypadkach wariant powstawał de novo. Dziecko osoby z wariantem dziedziczy go z prawdopodobieństwem 50%.

Źródła

  1. ClinVar VCV000012589: NM_004985.5(KRAS):c.40G>A (p.Val14Ile)
  2. Schubbert S i wsp. Germline KRAS mutations cause Noonan syndrome. Nat Genet 2006
  3. Gremer L i wsp. Germline KRAS mutations cause aberrant biochemical and physical properties leading to developmental disorders. Hum Mutat 2011
  4. GeneReviews: Noonan Syndrome (Roberts AE, rewizja 4.12.2025)

Ostatnia aktualizacja: 13 listopada 2026.

Tekst opracowano na podstawie powyższych źródeł i czeka na weryfikację lekarza specjalisty.

Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem.