Katalog genów i wariantów

Genetyka i mutacje

Rasopatie powodują zmiany w genach białek szlaku RAS/MAPK. Tu znajdziesz, które geny są z nimi związane, co robią kodowane białka i jak czytać opis wariantu w wyniku badania.

Czasem wystarczy jedna litera w DNA.

Przykład z genu PTPN11: wariant c.1510A>G zamienia w białku SHP2 metioninę na walinę w pozycji 504 (p.Met504Val). Taką zmianę opisano u osób z zespołem Noonan.

Karta tego wariantu →

ATGmetionina (Met)
GTGwalina (Val)

Geny

GenBiałkoLokalizacjaRasopatie
BRAFBRAF (kinaza serynowo-treoninowa B-Raf)7q34NS, CFC, NSML
CBLCBL (ligaza ubikwitynowa E3 z palcem RING, białko adaptorowe)11q23.3CBL
EPHB4EPHB4 (receptor efryn typu B4, kinaza tyrozynowa)7q22.1CM-AVM
HRASHRAS (mała GTP-aza z rodziny RAS, p21)11p15.5CS
KRASKRAS (mała GTP-aza z rodziny RAS)12p12.1NS, CFC
LZTR1LZTR1 (białko adaptorowe ligazy ubikwitynowej CUL3, rodzina BTB-kelch)22q11.21NS
MAP2K1MEK1 (kinaza kinazy MAP 1, kinaza o podwójnej swoistości)15q22.31NS, CFC, NSML
MAP2K2MEK2 (kinaza kinazy MAP 2)19p13.3CFC
MRASMRAS (białko M-Ras, mała GTP-aza z rodziny RAS)3q22.3NS
NF1neurofibromina (białko aktywujące GTP-azę RAS)17q11.2NF1
NRASNRAS (mała GTP-aza z rodziny RAS)1p13.2NS
PPP1CBPP1Cβ (podjednostka katalityczna beta fosfatazy białkowej 1)2p23.2NSLH
PTPN11SHP2 (niereceptorowa fosfataza tyrozynowa typu 11)12q24.13NS, NSML
RAF1CRAF (kinaza serynowo-treoninowa RAF-1)3p25.2NS, NSML
RASA1RASA1 (białko aktywujące GTP-azę RAS, rodzina GAP1)5q14.3CM-AVM
RASA2białko aktywujące GTP-azę RAS 2 (Ras GTPase-activating protein 2, rodzina GAP1)3q23NS
RIT1RIT1 (białko GTP-azowe z rodziny RAS, bez motywu CAAX)1q22NS
RRAS2R-Ras2 (TC21, mała GTP-aza z podrodziny R-Ras)11p15.2NS
SHOC2SHOC2 (białko rusztowania z powtórzeniami bogatymi w leucynę)10q25.2NSLH
SOS1SOS1 (czynnik wymiany nukleotydów guaninowych dla RAS)2p22.1NS
SOS2SOS2 (czynnik wymiany nukleotydów guaninowych dla RAS)14q21.3NS
SPRED1Spred1 (białko z rodziny Sprouty z domeną EVH1)15q14LS

Jeden gen może być związany z kilkoma zespołami. Lista nie jest zamknięta.

Gdzie to jest w genomie?

Przykład: gen PTPN11, najczęstsza przyczyna zespołu Noonan, leży na chromosomie 12 w regionie 12q24.13. Ma 16 eksonów. Większość opisanych wariantów leży w eksonach 3, 8 i 13.

12ramię pramię q12q24.1310 tys. par zasad1381316PTPN11 →
12pq12q24.131381316PTPN11 →10 tys. par zasad
Chromosom 12 (prążki G, GRCh38) i gen PTPN11 (NM_002834.5). Źródło: UCSC Genome Browser.

Jak czytać opis wariantu

W wyniku badania wariant ma zwykle trzy części: nazwę genu z numerem transkryptu referencyjnego, zmianę w DNA i zmianę w białku. Na przykład PTPN11 (NM_002834.5): c.1510A>G, p.Met504Val oznacza, że w pozycji 1510 sekwencji kodującej adenina (A) została zastąpiona guaniną (G). W białku SHP2 w pozycji 504 zamiast metioniny (Met) jest walina (Val).

Laboratorium ocenia wariant według kryteriów ACMG/AMP i nadaje mu jedną z pięciu klas. Dla genów RASopatii istnieją doprecyzowane reguły panelu ekspertów ClinGen. Klasyfikacja może się zmienić, gdy pojawią się nowe dane.

  1. PatogennyZmiana powoduje chorobę. Potwierdza rozpoznanie, gdy pasuje do objawów i do sposobu dziedziczenia danej choroby. W chorobie recesywnej jedna zmieniona kopia genu zwykle oznacza nosicielstwo.
  2. Prawdopodobnie patogennyDowody wskazują na związek z chorobą z bardzo dużym prawdopodobieństwem. W praktyce klinicznej traktowany jak patogenny.
  3. VUS, wariant o niepewnym znaczeniuZa mało danych, żeby powiedzieć, czy zmiana szkodzi. Nie potwierdza diagnozy. Klasyfikacja może się zmienić, gdy przybędzie danych.
  4. Prawdopodobnie łagodnyDowody wskazują, że zmiana nie powoduje choroby.
  5. ŁagodnyZmiana występuje u zdrowych osób i nie powoduje choroby.

Opisane warianty

Bazy wiedzy dla specjalistów