Karta genu

PTPN11

protein tyrosine phosphatase non-receptor type 11

Funkcja genu i białka

Gen PTPN11 leży na długim ramieniu chromosomu 12 i koduje białko SHP2. To fosfataza: enzym, który odłącza grupy fosforanowe od reszt tyrozyny w innych białkach. Fosforylacja i jej odwracanie to jeden z głównych sposobów, w jaki komórka włącza i wyłącza sygnały.

SHP2 ma dwie domeny SH2, które rozpoznają ufosforylowaną tyrozynę i wiążą białka, na które enzym działa. Białko występuje w większości tkanek. Bierze udział w regulacji podziałów komórek, ich różnicowania, metabolizmu i migracji.

Rola w szlaku RAS/MAPK

Gdy czynnik wzrostu połączy się z receptorem na powierzchni komórki, SHP2 trafia w pobliże receptora i pomaga przełączyć białko RAS w stan aktywny. Dalej sygnał biegnie kaskadą RAF, MEK i ERK aż do jądra komórkowego. Zmiany w PTPN11, które utrudniają wyłączenie SHP2, wydłużają i wzmacniają ten sygnał.

Rodzaje opisanych zmian

Według przeglądu GeneReviews zmiany w PTPN11 odpowiadają za około 50% przypadków zespołu Noonan. Prawie wszystkie to zmiany sensu (missense), które podmieniają jeden aminokwas i wzmacniają działanie enzymu. W badaniu czynnościowym z 2005 roku warianty znalezione w zespole Noonan i w białaczce zwiększały aktywność fosfatazy od 1,4 do 12,7 raza w porównaniu z prawidłowym białkiem.

W zespole Noonan z mnogimi plamami soczewicowatymi zmiany w PTPN11 znajduje się u ponad 95% osób. Są to inne warianty niż w zespole Noonan i działają inaczej: aktywność enzymu jest obniżona, choć nie zniesiona. Badania sugerują zarówno efekt dominująco negatywny, jak i wzmocnienie niektórych funkcji, a dokładny mechanizm wciąż jest badany. Z tymi wariantami silnie wiąże się przerostowa kardiomiopatia.

Przegląd GeneReviews podaje kilka zależności między wariantem a objawami:

  • zmiany w kodonach 61, 71, 72 i 76 wiążą się z większym ryzykiem młodzieńczej białaczki mielomonocytowej (JMML),
  • osoby z wariantem p.Asn308Asp częściej uczą się w szkołach ogólnodostępnych,
  • delecje wewnątrz genu i zmiany w miejscach składania odpowiadają za metachondromatozę, chorobę kości o innym obrazie niż zespół Noonan.

Zmiany w PTPN11 występują też jako zmiany somatyczne, obecne tylko w komórkach nowotworu. W jednej z badanych grup wykryto je u 34% dzieci z JMML. Taka zmiana w nowotworze nie oznacza choroby dziedzicznej.

Źródła

  1. HGNC: PTPN11 (HGNC:9644)
  2. NCBI Gene: PTPN11 (Gene ID 5781)
  3. GeneReviews: Noonan Syndrome (Roberts AE, rewizja 4.12.2025)
  4. GeneReviews: Noonan Syndrome with Multiple Lentigines (aktualizacja 30.06.2022)
  5. Niihori T i wsp. Functional analysis of PTPN11/SHP-2 mutants identified in Noonan syndrome and childhood leukemia. J Hum Genet 2005

Ostatnia aktualizacja: 13 listopada 2026.

Tekst opracowano na podstawie powyższych źródeł i czeka na weryfikację lekarza specjalisty.

Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem.