Endokrynologia

Niski wzrost, hormon wzrostu i opóźnione dojrzewanie

Niski wzrost jest jedną z najczęstszych cech rasopatii. Endokrynolog ocenia tempo wzrastania, dojrzewanie i pracę hormonów, a w części przypadków proponuje leczenie hormonem wzrostu.

Większość dzieci z rasopatią rodzi się z prawidłową długością ciała. Wzrastanie zwalnia w pierwszych latach życia, a potem dziecko często rośnie równolegle do linii 3. centyla, ale poniżej niej. Do tego dochodzi późniejsze dojrzewanie i słabszy skok wzrostowy w okresie pokwitania. Przyczyn jest kilka naraz: sam wpływ szlaku RAS/MAPK na kości i wydzielanie hormonów, problemy z karmieniem w niemowlęctwie, a u części dzieci niedobór hormonu wzrostu.

Jak często i w których zespołach

  • Zespół Noonan: niski wzrost ma 50 do 70% osób. Średni wzrost dorosłych mężczyzn to około 160 do 168 cm, kobiet 150 do 155 cm.
  • Zespół CFC: niski wzrost ma ponad 70% osób. Może wynikać z niedożywienia przy trudnościach z karmieniem, ale też z niedoboru hormonu wzrostu. Zalecenia każą obserwować objawy niedoczynności tarczycy i niedoboru hormonu wzrostu, a u dzieci także przedwczesnego dojrzewania. Opisano częste autoimmunologiczne choroby tarczycy.
  • Zespół Costello: niski wzrost ma ponad 90% osób, a niedobór hormonu wzrostu około 45%. Opisano też niedobór kortyzolu i hipoglikemię, także u noworodków, dlatego noworodka z zespołem Costello obserwuje się w kierunku niskiego cukru.
  • Zespół NSML: niski wzrost ma mniej niż połowa osób, choć u większości wzrost jest poniżej 25 centyla dla wieku.
  • Neurofibromatoza typu 1: opisano niski wzrost. Opóźnione dojrzewanie jest częste, a u dzieci z guzem skrzyżowania wzrokowego może wystąpić przedwczesne dojrzewanie albo nadmiar hormonu wzrostu.
  • Zespół CBL: słabsze wzrastanie należy do cech opisanych przy rozpoznaniu zespołu.
  • Zespół Noonan z luźnymi włosami anagenowymi: u osób z częstym wariantem SHOC2 opisano niedobór hormonu wzrostu.

Dla zespołu Noonan i zespołu Costello opracowano osobne siatki centylowe. Na zwykłej siatce takie dziecko wypada nisko, choć jak na swój zespół może rosnąć prawidłowo.

Dojrzewanie i płodność

W zespole Noonan dojrzewanie zaczyna się później u wielu dzieci obu płci. W dużym badaniu włoskim (228 osób) opóźnienie stwierdzono u 45% dziewcząt i 10% chłopców. W innym badaniu, bez podawania hormonów płciowych, pokwitanie zaczynało się średnio w wieku 14,5 roku u chłopców i 14 lat u dziewcząt. Wiek kostny bywa opóźniony o co najmniej 2 lata, a wzrastanie może trwać do wczesnych lat dwudziestych.

U chłopców i mężczyzn z zespołem Noonan częste są zaburzenia czynności jąder. Wynikają po części z wnętrostwa, ale badania hormonalne pokazują je także u mężczyzn z prawidłowo zstąpionymi jądrami. Płodność kobiet jest zwykle prawidłowa. O wnętrostwie piszemy w części urologicznej.

Badania

Endokrynolog regularnie mierzy dziecko i liczy tempo wzrastania (w zespole Costello zalecenia mówią o pomiarach co 6 do 12 miesięcy). W razie potrzeby zleca:

  • zdjęcie ręki do oceny wieku kostnego,
  • IGF-1 i inne badania w kierunku niedoboru hormonu wzrostu,
  • hormony tarczycy i przeciwciała przeciwtarczycowe,
  • przy opóźnionym pokwitaniu LH, FSH, testosteron albo estradiol, a u chłopców także inhibinę B i AMH,
  • w zespole Costello glikemię na czczo i ocenę osi kortyzolowej, zwłaszcza przed zabiegami wymagającymi głodzenia.

W NF1 u osób z nadciśnieniem, zwłaszcza po 30. roku życia, w ciąży albo przy napadach kołatania serca i potów, zaleca się badania w kierunku guza chromochłonnego.

Leczenie hormonem wzrostu

Hormon wzrostu przyspiesza wzrastanie dzieci z zespołem Noonan, także tych bez jego niedoboru. Niski wzrost w zespole Noonan jest zarejestrowanym wskazaniem do tego leczenia w USA i w Polsce: polska charakterystyka produktu leczniczego Norditropin FlexPro (somatropina) wymienia niedobór wzrostu spowodowany zespołem Noonan. Od 4 listopada 2026 roku w Unii Europejskiej to wskazanie ma też somapacitan (Sogroya), podawany raz w tygodniu. Nie ustalono standardowej dawki. Wcześniejsze rozpoczęcie leczenia wiąże się z wyższym wzrostem ostatecznym, choć przegląd z 2022 roku zaznacza, że korzyść dla wzrostu dorosłego nie jest jeszcze pewna. To leczenie dostępne, a refundacja w Polsce to osobna sprawa, opisana niżej. Wymaga przemyślenia kilku spraw:

  • Ryzyko nowotworów. Rasopatie zwiększają ryzyko niektórych nowotworów dziecięcych. Według GeneReviews nie ma dowodów, że leczenie hormonem wzrostu w zespole Noonan zwiększa częstość nowotworów, chorób serca czy innych powikłań. Opisano jednak pojedyncze nowotwory u leczonych dzieci. Przegląd z 2025 roku radzi potwierdzić rozpoznanie badaniem genetycznym, nie zaczynać leczenia bardzo wcześnie u dzieci z wariantami związanymi z młodzieńczą białaczką mielomonocytową i utrzymywać IGF-1 w normie dla wieku.
  • Serce. W zespole Costello stosowanie hormonu wzrostu jest dyskusyjne z powodu kardiomiopatii przerostowej, wad ośrodkowego układu nerwowego i bezdechów w czasie snu.

W Polsce hormon wzrostu w ramach programów lekowych NFZ przyznaje Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu. Żaden z sześciu programów nie obejmuje zespołu Noonan jako wskazania. Lekarz może przepisać hormon wzrostu w zarejestrowanym wskazaniu, ale NFZ finansuje go dziecku z zespołem Noonan tylko wtedy, gdy spełnia ono kryteria innego programu, na przykład ma udokumentowany niedobór hormonu wzrostu albo urodziło się za małe w stosunku do czasu trwania ciąży (SGA). Szczegóły opisujemy w artykułach Hormon wzrostu w zespole Noonan i Refundacja leków.

Gdy pokwitanie długo się nie zaczyna, można je wywołać hormonami płciowymi. W jednym z badań dostało je 6 na 97 osób z zespołem Noonan.

Kto prowadzi

Dziecko prowadzi endokrynolog dziecięcy, który współpracuje z kardiologiem (przy decyzji o hormonie wzrostu), gastroenterologiem i dietetykiem (gdy niski wzrost łączy się z niedożywieniem). Dorosły z zaburzeniami hormonalnymi albo kłopotami z płodnością trafia do endokrynologa dorosłych. Sprawy szkolne opisujemy w artykule o edukacji i funkcjonowaniu społecznym.

Źródła

  1. GeneReviews: Noonan Syndrome
  2. GeneReviews: Cardiofaciocutaneous Syndrome
  3. GeneReviews: HRAS-Related Costello Syndrome
  4. GeneReviews: Noonan Syndrome with Multiple Lentigines
  5. GeneReviews: Neurofibromatosis 1
  6. MedlinePlus Genetics: Noonan syndrome
  7. Zenker M i wsp. Noonan syndrome: improving recognition and diagnosis. Arch Dis Child 2022
  8. Abnormalities of pubertal development and gonadal function in Noonan syndrome. Front Endocrinol 2023
  9. Papadopoulou A, Bountouvi E. Skeletal defects and bone metabolism in Noonan, Costello and cardio-facio-cutaneous syndromes. Front Endocrinol 2023
  10. Demir K, Acınıklı KY. Noonan Syndrome, Cancer Risk, and Growth Hormone Treatment. J Clin Res Pediatr Endocrinol 2025
  11. Leoni C i wsp. Multidisciplinary Management of Costello Syndrome: Current Perspectives. J Multidiscip Healthc 2022
  12. Cardiofaciocutaneous Syndrome: From Genetics to Prognostic-Therapeutic Implications. Genes 2023
  13. Consensus recommendations for neurofibromatosis type 1 management in Asia Pacific. iScience 2026
  14. Niemeyer CM i wsp. Germline CBL mutations cause developmental abnormalities and predispose to juvenile myelomonocytic leukemia. Nat Genet 2010
  15. NFZ: Zespół Koordynacyjny ds. Stosowania Hormonu Wzrostu
  16. Norditropin FlexPro, Charakterystyka Produktu Leczniczego (wersja 06/2026), Rejestr Produktów Leczniczych
  17. Sogroya, decyzja Komisji Europejskiej C(2026) 7984 z 4 listopada 2026, Rejestr produktów leczniczych Unii

Ostatnia aktualizacja: 13 listopada 2026.

Tekst opracowano na podstawie powyższych źródeł i czeka na weryfikację lekarza specjalisty.

Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem.